Een bezoek aan een soa-kliniek hoeft geen beschamende gebeurtenis te zijn. Sterker nog, je kunt er mooie verhalen over vertellen. Arnon Grunberg bezocht OneDayClinic en schreef daar vervolgens in de Volkskrant de volgende Voetnoot over:

Voetnoot Soa-kliniek Arnon Grunberg

Afgelopen weekend bezocht ik samen met mijn geliefde een soa-kliniek. Niet dat we ergens last van hadden, maar je weet het nooit. Bovendien begrijpen we dat we elkaar nooit alles kunnen bieden. Stel dat mijn geliefde behoefte krijgt aan een man met een houten been.
De dame van de soa-kliniek was alleraardigst, maar toen ze vroeg: ‘Wat kan ik voor je doen?’, werd ik onzeker.
‘Dit is toch een soa-kliniek?’ informeerde ik.
‘Wil je je op alles laten testen?’ vroeg ze.
Nu ik er toch was.

Ze gaf me een potje om in te plassen. ‘Heb je de afgelopen maanden onbeschermde orale seks gehad?’, vroeg ze.
‘Ontvangen of gegeven?’
‘Ontvangen.’
De dame noteerde mijn antwoord, toen zei ze: ‘We behandelen hier alles anoniem, ik schrijf alleen je voornaam op.’
‘Heel lief’, zei ik.
Daarna vertelde ze anekdotes over het leven in de soa-kliniek. Nee, het beviel me daar wel.

Bron: Grunberg, A. (14 september 2015). Voetnoot – Soa-kliniek. Volkskrant, p. 01.